# 61.WRONBA

Playoffs 61.U18 (#2)

Playoffs 61.U18M: Fizyczność i doświadczenie biorą górę. Młodość zapłaciła frycowe w 1/4 finału

Za nami młodzieżowe ćwierćfinały 61. sezonu WRONBA w kategorii U18M rozegrane w hali 9 LO we Wrocławiu. Choć na papierze wszystkie ekipy rywalizowały w jednej grupie wiekowej, oficjalne protokoły sędziowskie obnażyły brutalną prawdę: o wyniku zadecydowała różnica wieku. Zespoły Elite Mosquitos II oraz AirBalle, oparte na zawodnikach 16-, 17- i 18-letnich, fizycznie zdemolowały swoich o dwa lata młodszych rywali z Bolesławca i Brzegu, gdzie trzon drużyn stanowili gracze 13-, 14- i 15-letni.

🦟 Rocznikowa przewaga „Komarów”

Elite Mosquitos II [U18] – Dziki Bolesławiec [U18] 67:30 (32:13)

Średnia wieku: Elite Mosquitos II: 16,6 roku | Dziki Bolesławiec: 14,4 roku

Mecz rozpoczął się sensacyjnie. Niezwykle młoda, ambitna ekipa Dzików z Bolesławca wyszła na bezczelne prowadzenie 4:0 po rzutach Konrada Drozda. Był to jednak jedyny moment, w którym koszykarze z Dolnego Śląska mogli dotrzymać kroku starszym rywalom.

Z każdą kolejną minutą rocznikowa różnica (wynosząca w średniej ponad 2 lata!) stawała się aż nadto widoczna. Wrocławianie zdominowali strefę podkoszową, zdobywając punkty seriami po ponowieniach. Sygnał do odrabiania strat dał Romuald Steciwko (11 pkt), a fizyczną ścianę w pomalowanym postawił Filip Chwastyk (16 lat), który zanotował potężne double-double, wyrywając z tablic aż 15 zbiórek i rzucając 13 punktów. Defensywę Dzików dynamicznymi wjazdami niszczył z kolei najstarszy na boisku Andrzej Chamielec (14 pkt).

Dziki próbowały odpowiadać sercem i dyscypliną taktyczną – 15-letni Konrad Drozd dwoił się i troił, kończąc zawody z double-double (8 pkt, 10 zb, 3 bloki), a 14-letni Jakub Toczek uzbierał 10 oczek. Rocznikowa przepaść przełożyła się jednak na zmęczenie, a to na błędy: Dziki zanotowały aż 26 strat i fatalne 8% skuteczności z dystansu (2/26), co pozwoliło Mosquitos II uciec w czwartej kwarcie na maksymalne, 38-punktowe prowadzenie.

✈️ Warunki fizyczne AirBalle nie do przejścia

AirBalle [U18] – AK Stal Brzeg [U18] 81:18 (49:8)

Średnia wieku: AirBalle: 16,5 roku | AK Stal Brzeg: 15,1 roku

Drugi ćwierćfinał był jeszcze bardziej jaskrawym przykładem tego, jak fizyczność dyktuje warunki w koszykówce juniorskiej. Choć w zespole z Brzegu wystąpił najstarszy na boisku, 18-letni Mateusz Szydłowski (5 pkt, 3 prz), to reszta składu opierała się na rocznikach młodszych, podczas gdy AirBalle wyszli na parkiet niemal jednolicie ukształtowanym fizycznie zespołem 16- i 17-latków.

Wrocławski walec ruszył od razu, zamykając pierwszą kwartę wynikiem 32:2. Starsza pierwsza piątka AirBalle narzuciła pressing, który kompletnie sparaliżował brzeżan. Wojciech Wojciechowski (16 pkt, 5 prz) raz za razem wyrywał piłkę młodszym kolegom, a pod koszem absolutne spustoszenie siał Emil Lorek. 16-letni skrzydłowy zamienił mecz w prywatny festiwal strzelecko-zbiórkowy, notując 6 punktów i kosmiczne 20 zbiórek (w tym aż 11 w ataku!). Najskuteczniejszy na parkiecie Aleksander Baczmański (18 pkt) trafiał na niebywałej skuteczności 89% (8/9 za dwa).

Dla młodszych zawodników Stali Brzeg, z których wielu miało zaledwie 14 lat (Antoni Woźny, Sebastian Szlufik, Adam Pacek), zderzenie z dynamiczną obroną rywali skończyło się 26 stratami i rzutową bezradnością spod kosza (zaledwie 7 trafionych rzutów z gry na 47 prób całego zespołu). AirBalle zamknęli mecz z gigantyczną przewagą 63 punktów.

🛠️ Lekcja na przyszłość w dziale: „Wiek to bezcenna nauka”

Fizyczność i zastawienie (Box-out): Przegrane zbiórki przez Stal (27:48) czy Dziki (38:52) wynikały bezpośrednio z warunków fizycznych rywali. Młodsi gracze muszą nadrabiać brak centymetrów i kilogramów perfekcyjnym, agresywnym zastawianiem własnej tablicy.
Opanowanie pod pressingiem: Starsze roczniki AirBalle i Mosquitos bezlitośnie wykorzystały siłę fizyczną w obronie, zmuszając pokonanych do łącznie 52 strat. Kluczem na przyszłość jest praca nad pewnością koordynacji i rozegraniem piłki pod fizycznym naciskiem.
Czas działa na korzyść młodości: Najważniejsza lekcja dla Dzików i Stali? W koszykówce młodzieżowej układ sił zmienia się błyskawicznie. Dzisiejsi zwycięzcy osiągnęli już swój maksymalny pułap fizyczny i pod tym względem niewiele się zmienią. Z kolei młodsi zawodnicy z każdym dniem będą rosnąć, zyskiwać na masie i sile. Za rok lub dwa, gdy warunki fizyczne się wyrównają, to dzisiejsi pokonani mogą odebrać bezcenną lekcję swoim obecnym pogromcom, mając w kieszeni ogromny bagaż doświadczeń zebrany w tym sezonie.